آزمون مهارت های مقابله ای

آزمون مهارت های مقابله ای در سال ۱۹۹۵ توسط اسمیت و همکاران در کشور مجارستان طراحی شد. این آزمون مهارت های روانی کنار آمدن با سختی ها، مربی پذیری، تمرکز، اعتماد به نفس و انگیزش، هدف گزینی و آمادگی ذهنی، خوب بازی کردن تحت فشار و رهایی از نگرانی را اندازه گیری می کند و در نهایت میزان مهارت های مقابله ای هر شخص را به صورت میانگین نشان می دهد.

۳۰۳
آزمون موفق
۱۰ دقیقه
۰%
۰%

لطفا هر یک از عبارات زیر را به دقت بخوانید و هر گزینه ای را که بیشتر معرف شماست انتخاب کنید. مدت زیادی بر روی یک عبارت توقف نکنید و هر عبارتی که بیشتر و دقیق تر نشان دهنده وضعیت شما می باشد را علامت بزنید.

تعداد سوالات ۲۸ و مدت پاسخگویی ۱۰ دقیقه است.

  • به صورت روزانه یا هفتگی برای خودم اهداف خیلی ویژه ای را تعیین می کنم که مرا به سمت آنچه که می خواهم انجام دهم سوق می دهد.

  • بیشتر از مهارت ها و استعدادهایم استفاده می کنم.

  • وقتی یک مربی یا سرمربی به من می گوید چطور اشتباهم را که خودم مسبب آن بودم اصلاح کنم، من این موضوع را شخصی تلقی کرده و احساس ناراحتی می کنم.

  • وقتی من در یک رقابت ورزشی هستم می توانم روی توجه خودم تمرکز کنم و مانع حواس پرتی ام شوم.

  • در طول یک رقابت صرفنظر از اینکه چگونه همه چیز بد پیش می رود، مثبت و مشتاق باقی می مانم.

  • تمایل به بازی بهتر تحت فشار دارم چرا که فکر می کنم با دقت بیشتری بازی می کنم.

  • افکار دیگران در مورد عملکرد من، کمی باعث نگرانی من می شود.

  • تمایل دارم برنامه ریزی زیادی جهت دستیابی به اهداف خودم انجام دهم.

  • احساس می کنم این اعتماد بنفس من است که باعث می شود من به خوبی بازی کنم.

  • وقتی که یک مربی یا سرمربی از من انتقاد می کند بجای اینکه فکر کنم به من کمک کرده است، ناراحت میشوم.

  • به آسانی افکارم را از چیزهای مداخله گری مثل دیدن یا شنیدن چیزی محفوظ نگه می دارم.

  • به واسطه نگرانی در مورد اینکه چطور عمل خواهم کرد به خودم فشار زیادی وارد می کنم.

  • برای هر تمرین خودم یک هدف عملکردی تنظیم می کنم.

  • نیاز ندارم که خودم را تحت فشار تمرین و بازی سخت قرار دهم. من صد در صد آماده ام.

  • اگر یک مربی از من انتقاد کند یا بر سرم فریاد بکشد من اشتباه خودم را تصحیح می کنم بدون اینکه از این موضوع ناراحت شوم.

  • با موقعیت های غیر منتظره در ورزش خودم به خوبی کنار می آیم.

  • وقتی همه چیز برای من بد پیش می رود به خودم می گویم آرام باش و این کار به من جواب می دهد.

  • هر چه بیشتر در طول بازی تحت فشار باشم، لذت بیشتری می برم.

  • تا مادامی که در حال رقابت هستم، در مورد اشتباهاتم و یا درست انجام ندادن وظایفم نگرانم.

  • قبل از شروع مسابقه، طرح مسابقه را در ذهنم تمرین می کنم.

  • هنگامی که من احساس تنش زیادی می کنم می توانم بدنم را سریعا آرام کنم و خودم را به آرامش برسانم.

  • برای من شرایط و موقعیت های پرفشار، چالش هایی هستند که از اتفاق افتادن آنها استقبال می کنم.

  • سعی می کنم تصور کنم که اگر من شکست بخورم یا اشتباه احمقانه ای مرتکب شوم، چه اتفاقی خواهد افتاد.

  • بدون توجه به اینکه چه اتفاقاتی برای من پیش خواهد آمد. کنترل هیجانی خودم را حفظ می کنم.

  • به آسانی می توانم توجه و تمرکزم را بر روی یک شی یا یک شخص هدایت کنم.

  • وقتی من در رسیدن به اهدافم ناکام می مانم، باعث می شود که سخت تر تلاش کنم.

  • با گوش دادن دقیق به پیشنهادات و دستورالعمل های مربیان و سرمربی، مهارتهایم را بهبود می بخشم.

  • وقتی تحت فشار هستم کمترین اشتباهاتم را انجام می دهم، چرا که من بهتر تمرکز می کنم.